Eğitim Programlarında Tasarım Yaklaşımları

Eğitim Programlarında Tasarım Yaklaşımları

Eğitim Programlarında Tasarım Yaklaşımlarını üç başlık altında toplayabiliriz. Bunlar ;

  1. Öğrenen merkezli (Etkinliklere göre düzenlenen) tasarım: Bu tasarım yaklaşımı kendi içinde 4’e ayrılır. Bunları kısaca açıklayacak olursak.
    • Çocuk merkezli tasarım : Bu tasarım Dewey ve kilpatrik tarafından ortaya atılmıştır. Temelde öğrencinin ilgi, ihtiyaç ve düzeyi yer alan bu tasarımda, bireysel farklılıklar ön planda olup, okul ve öğretmen rehber rolündedir. Öğretmenin, öğrencinin yaşantısının bir parçası olması için programlar önceden belirlenen öğrenci ihtiyaçlarına göre belirlenir.
    • Yaşantı merkezli tasarım : Bu tasarım Dewey, rugg ve shumaker tarafından ortaya atılmıştır.
    •  Okul yaşantısı sırasında programın tasarlanması söz konusudur. Bireyin ilgi ve ihtiyaçları önceden belirlenen kestirilemeyeceği, programı uygulama sürecinde her öğrencinin ilgi ve isteklerine göre programın öğretmenlerce hazırlanması gerektiğini savunur. Bu model en esnek tasarım modelidir.
    • Romantik (Radikal) Tasarım : Bu tasarım Freire, habermas, holt tarafından ortaya atılmıştır.
    • Öğrencilerin kendi doğalarına uygun sosyalleşmek için neye ihtiyaç duyarsa onu seçmeli ve buna göre karar vermelidir. Öğrencinin katılımını sağlayacak programlar düzenlenmeli ve öğrenme öğrenci için daha anlamlı hale getirilmelidir.
    • Hümanistik Tasarım : Bu tasarım Combs, fantini, maslow, rogers tarafından ortaya atılmıştır. Bilişsel, duyusal ve psikomotor alanlarının birbiri ile bağımlı olduğu ve program tasarımının bu konulara hitap etmesi gerektiğini savunur. İnsanı özerk, özgür ve biricik kabul eder. Davranışçı kurama tepki olarak çıkmış, öğrenci en yoğun şekilde merkezdedir.
  2. Sorun Merkezli Tasarım: Bu tasarım modeli kendi içinde 3’e ayrılır. Bunları kısaca anlatacak olursak.
    • Yaşam şartları tasarımı : Bu tasarım Spenser, Stratemayer, farkner tarafından ortaya atılmıştır. Öğrencilere gerçek dünyaya, toplumsal olaylara ve yaşam şartlarına ilişkin genelleme becerisi kazandırmak amaçlanır. Öğrencinin okulda karşılaştığı sorun, okul dışında karşılaştıklarına benzerse okulda ki öğrenmenin daha anlamlı olacağını savunur. Yaşamın temel alanlarını analiz ettirerek onların geçmiş ve şimdiki deneyimlerini kullanmalarını sağlar.
    • Çekirdek (Core) Tasarım : Bu tasarım Alberty, founce, Bassing tarafından ortaya atılmıştır. Sorunsal konuların etrafında dersler tasarlanır. Dersler tasarlanırken öğretmen-öğrenci işbirliği becerisini geliştirmek temel amaçtır. Toplumu laboratuvar gibi kullanma söz konusudur.
    • Toplumsal sorunlar ve yeniden kurmacılık tasarımı : Bu tasarım Apple, Brameld, counts, rugg tarafından ortaya atılmıştır. Temel amaç sosyal sorunlara odaklanarak toplumu yeniden yapılandırmayı amaçlayan projeler temeli oluşturur. Okulun ve bireyin katılımıyla toplumun ilerlemesini gerçekleştirme ve problemlerin işbirlikli çalışmalarla çözülmesini hedefler.
  3. Konu merkezli Program tasarımları: Bu tasarım modeli kendi içinde 5’e ayrılır. Bunlara kısaca bakacak olursak.
    • Konu tasarımı : Bu tasarım Harris, Hutchins tarafından ortaya atılmıştır. Derslere ilişkin konular, birbirinden bağımsız olarak düzenlenmekte olup konu alanı uzmanları önemli rol oynar. Öğretim sunuş yoluyla planlanır. Öğrenci süreçte pasiftir. Konuya ilişkin birbirinden bağımsız ve detaylı bilgi verildiği için öğrenci ezbere zorlanmaktadır.
    • Disiplin Tasarımı : Bu tasarım Bevner, Phenix, Taba tarafından ortaya atılmıştır. Ortak noktalara ve benzer yapıya sahip bilgiler, aynı disiplin içinde ele alınır. Öğrenci aktif olarak bizzat öğrenme etkinliklerine katılır. Bilgiyi öğrenmekten çok kullanma ve uygulama vardır. Bilginin öğrencinin yaşamları ile ilgili olmasını önemser.
    • Geniş alan tasarımı : Bu tasarım Brovdy , Oewey tarafından ortaya atılmıştır. Birbiri ilişkili iki yada daha fazla dersin / disiplinin bir alan içerisinde toplanmasından oluşur. Düzensiz ve parçalı bilgileri birleştirir, aşamalılık ilkesi doğrultusunda daha anlamlı öğrenmeler gerçekleştirir. Bilgiyi öğrenci için daha anlamlı hale getirir konu sınırlamasını ortadan kaldırır.
    • Sürem tasarımı : Bu tasarım Elsie, Alberty, hasold tarafından ortaya atılmıştır. Aynı yöntem ve tekniklerle anlatılabilecek konuları belirleyip, zaman, emek ve enerjiden tasarrufu amaçlar. Yöntem ve tekniği uygun konu belirlendiği için ortak öğrenme yolu önemli görülür. düşünme stratejileri ile problem çözme, karar verme gibi öğrenme süreçleri kullanılır. özellikle eleştirel düşünmeye vurgu yapılır.
    • Korelasyonel tasarım: Diğer bir adı disiplinler arası tasarım olarak ta bilinen bu tasarımı; Adams, Beyer ve dewey ortaya atmıştır. Eş güdümlü etkinler ile farklı dersler arası ilişkiler kurulur. Takım çalışması ve işbirliğini önemser. Öğretmenlerin programın her aşamasında sürekli işbirliği içinde olması gerektiğini savunur.

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

  • YENİ
  • YORUM